Smoking Behind the Supermarket with You Season 1

ทำความรู้จัก Smoking Behind the Supermarket with You Season 1

หลังเลิกงานในแต่ละวัน “ซาซากิ” พนักงานบริษัทวัยกลางคนมักเดินผ่านซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ที่ทำงานด้วยสภาพหมดแรงราวกับถูกดูดพลังไปจนไม่เหลือ เขาไม่ได้มาที่นี่เพียงเพื่อซื้ออาหารเย็นหรือของใช้จำเป็นเท่านั้น แต่ยังมีเหตุผลเล็ก ๆ ที่ทำให้ต้องแวะมาเสมอ นั่นคือการได้เห็นรอยยิ้มของ “ยามาดะ” พนักงานแคชเชียร์สาวผู้พูดจาสุภาพและมีท่าทีเป็นมิตร แม้ช่วงเวลาสั้น ๆ หน้าเคาน์เตอร์จะเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยให้วันอันหนักหน่วงของเขาดูดีขึ้นมาได้บ้าง ทว่าความเหนื่อยล้าและตารางงานที่ไม่เคยปรานี ทำให้ซาซากิไม่เคยมีโอกาสพูดคุยกับเธอมากไปกว่าคำทักทายธรรมดา ๆ จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาบังเอิญได้พบหญิงสาวลึกลับคนหนึ่งกำลังสูบบุหรี่อยู่ด้านหลังซูเปอร์มาร์เก็ต สถานที่เงียบ ๆ ที่คนทั่วไปแทบไม่เคยเหลียวมอง และการพบกันโดยบังเอิญครั้งนั้นก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาพักหายใจที่เขาไม่รู้ตัวว่ากำลังเฝ้ารอ หญิงสาวคนนั้นคือ “ทายามะ” ผู้มีบุคลิกตรงไปตรงมา พูดจาแสบ ๆ คัน ๆ และดูแตกต่างจากบรรยากาศสดใสของพนักงานในร้านอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ถามซาซากิว่าเหนื่อยแค่ไหน ไม่พยายามปลอบโยนเขาด้วยคำพูดสวยหรู และไม่สนใจจะทำตัวให้ดูน่าประทับใจ สิ่งที่ทายามะมอบให้กลับเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่เขาสามารถนั่งเงียบ ๆ สูบบุหรี่ พูดเรื่องไร้สาระ หรือบ่นเรื่องงานอย่างไม่ต้องกลัวว่าจะถูกตัดสิน เมื่อทั้งสองเริ่มกลับมาเจอกันบ่อยขึ้น หลังซูเปอร์มาร์เก็ตจึงค่อย ๆ กลายเป็นมุมประจำของพวกเขา ซาซากิอาจยังคงเป็นมนุษย์เงินเดือนที่หมดสภาพทุกครั้งหลังเลิกงาน ส่วนทายามะก็ยังคงชอบยั่วโมโหและทำเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่บทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างควันบุหรี่กลับทำให้ทั้งคู่เริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้นทีละน้อย ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้เกิดจากคำสารภาพหรือเหตุการณ์หวือหวา หากค่อย ๆ ก่อตัวผ่านการจำได้ว่าอีกฝ่ายชอบอะไร การสังเกตสีหน้าในวันที่ดูเหนื่อยกว่าปกติ และการยอมแบ่งปันความเงียบโดยไม่จำเป็นต้องหาเรื่องมาพูดตลอดเวลา เสน่ห์สำคัญของเรื่องอยู่ที่การนำเรื่องธรรมดาแสนธรรมดามาขยายให้กลายเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ การแวะซื้อของหลังเลิกงาน กลิ่นอาหารจากร้านสะดวกซื้อ เสียงรถส่งสินค้า หรือความวุ่นวายของพนักงานที่กำลังปิดร้าน ล้วนกลายเป็นฉากประกอบให้บทสนทนาของคนสองคนมีชีวิตชีวาขึ้น ซาซากิพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมามาก แต่ในหลายครั้งกลับถูกทายามะดักคอจนเสียอาการ ขณะที่ทายามะซึ่งดูเหมือนจะไม่เกรงใจใคร ก็เผยด้านที่ซุกซน ขี้แกล้ง และบางครั้งก็เปราะบางออกมาโดยไม่ตั้งใจ ความต่างวัยและความต่างนิสัยทำให้ทุกการโต้เถียงเต็มไปด้วยจังหวะตลก ทั้งจากความเข้าใจผิดเล็ก ๆ การตอบกลับที่ไม่ตรงประเด็น หรือความพยายามของซาซากิที่จะรักษาภาพลักษณ์เอาไว้ทั้งที่อีกฝ่ายมองออกหมดแล้ว ยิ่งทั้งคู่เจอกันบ่อย ความผูกพันก็ยิ่งชัดเจนขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ความลับบางอย่างเกี่ยวกับตัวตนของทายามะและความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคนที่ซาซากิคุ้นเคย ก็ทำให้บรรยากาศสบาย ๆ หลังร้านมีเรื่องให้ชวนสงสัยอยู่ตลอด แม้จะเป็นแอนิเมชันคอมเมดี้ที่เต็มไปด้วยบทสนทนาชวนยิ้ม แต่ “สองสิงห์อมควันหลังซูเปอร์มาร์เก็ต” ก็มีหัวใจเป็นเรื่องของคนธรรมดาที่กำลังพยายามประคองตัวเองผ่านชีวิตประจำวัน ซาซากิไม่ได้ต้องการคำตอบยิ่งใหญ่จากการพบกันแต่ละครั้ง เขาเพียงต้องการช่วงเวลาที่ไม่ต้องเป็นลูกน้องที่ต้องรับคำสั่ง ไม่ต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องทำเหมือนรับมือกับทุกอย่างได้ และไม่ต้องเร่งรีบไปไหน ส่วนทายามะเองก็ใช้มุมหลังซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นพื้นที่ที่เธอสามารถวางท่าทีบางอย่างลง แล้วเป็นตัวของตัวเองได้มากขึ้น ความใกล้ชิดจึงค่อย ๆ เกิดขึ้นท่ามกลางความไม่แน่ใจ ทั้งสองต่างมีเส้นแบ่งที่ไม่กล้าก้าวข้าม ต่างมีเรื่องที่ไม่พูดออกมาตรง ๆ และต่างพยายามทำเหมือนการพบกันทุกคืนเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ ทั้งที่ความจริงแล้วต่างฝ่ายต่างเริ่มนับเวลารอช่วงพักเล็ก ๆ นั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ซีซันแรกเหมาะกับผู้ชมที่ชื่นชอบเรื่องเล่าจังหวะสบาย ๆ ซึ่งให้ความสำคัญกับคาแรกเตอร์และบรรยากาศมากกว่าความตื่นเต้นแบบฉับพลัน ความน่าติดตามไม่ได้อยู่ที่ว่าจะมีเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้นเมื่อไรเท่านั้น แต่อยู่ที่การเฝ้าดูว่าซาซากิกับทายามะจะเรียนรู้กันอย่างไร จะรักษาระยะห่างแบบเดิมได้นานแค่ไหน และความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการสูบบุหรี่หลังร้านจะค่อย ๆ เปลี่ยนความรู้สึกของพวกเขาไปในทิศทางใด เรื่องนี้มีทั้งมุกตลกจากความต่างของวัยและทัศนคติ ความอบอุ่นของมิตรภาพที่ก่อตัวโดยไม่รู้ตัว รวมถึงช่วงเงียบ ๆ ที่สะท้อนความเหนื่อยล้าของคนทำงานได้อย่างตรงใจ ภาพหลังซูเปอร์มาร์เก็ตจึงไม่ใช่เพียงฉากหลัง แต่เป็นเหมือนที่หลบภัยเล็ก ๆ ของผู้คนที่ต้องการหยุดพักจากโลกภายนอกสักครู่ หากคุณกำลังมองหาแอนิเมชันญี่ปุ่นที่ดูง่าย มีอารมณ์ขันเป็นธรรมชาติ และค่อย ๆ ทำให้รู้สึกผูกพันกับตัวละครผ่านรายละเอียดเล็กน้อยในแต่ละวัน เรื่องนี้อาจเป็นนัดพบที่เรียบง่าย แต่รับรองว่าอบอุ่นและน่าจดจำกว่าที่ชื่อเรื่องบอกเอาไว้มาก