Best of the Best

ทำความรู้จัก Best of the Best

แรงกดดันที่น่ากลัวกว่าคู่แข่งคือคำว่าห้ามแพ้ที่ติดอยู่บนหน้าผากตัวเอง มันตามหลอกหลอนทุกย่างก้าว ทำให้ต้องยิ้มกว้างไว้ก่อนทั้งที่เหงื่อซึมหลัง แล้วค่อยไปตายเอาดาบหน้า Maya (มายา) ใช้ชีวิตอยู่ในโหมดนั้นพอดี เธอคือเด็กเก่งสายมั่นที่รับทุกโจทย์เหมือนไม่มีอะไรเกินมือ Maitreyi Ramakrishnan เล่นบทนี้ด้วยจังหวะของคนที่มั่นใจจนเกือบจะรอด แต่ข้างในกลับกลัวการถูกมองว่าธรรมดายิ่งกว่ากลัวความล้มเหลวเสียอีก สิ่งที่ผลักเธอไม่ใช่ถ้วยรางวัลอย่างเดียว หากคือความต้องการพื้นที่ยืนยันว่าตัวเองดีพอ ส่วน Anjali (อัญชลี) ที่รับบทโดย Priyanka Kedia คือคู่หูคู่กัดที่เก่งคนละทรง เป๊ะคนละแบบ และพร้อมแซะกันได้ทุกห้านาที ถ้าสมมติแบบ what-if ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคนสองคนที่อยากเป็นที่หนึ่งต้องแบกคำว่าที่สุดไปด้วยกันทั้งที่ยังไม่ไว้ใจตัวเองเต็มร้อย หนังก็สตาร์ตจากจุดนั้นเลย ปมของเรื่องไม่ได้มาในรูปตัวร้ายถือปืน แต่มาทรงกติกาการแข่งขันที่ดูเหมือนง่ายแต่พร้อมหักหลังตลอดเวลา ทั้งรอบคัดเลือกที่เปลี่ยนโจทย์กลางคัน ทั้งกรรมการที่ยิ้มหวานแต่ตัดคะแนนโหด ทั้งเพื่อนร่วมทีมที่ปากบอกซัพพอร์ตแต่สายตาบอกว่าอย่าแซงฉันนะ ความตลกจึงงอกมาจากช่องว่างระหว่างภาพลักษณ์คนเก่งกับสภาพจริงที่เละเทะ Maya อยากคุมเกมให้ดูเหนือชั้น Anjali อยากเอาตัวรอดแบบมีทรง สุดท้ายทั้งคู่เลยต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยแผนที่คิดสดกลางเวที ยิ่งมีตัวละครสายปั่นอย่างบทของ Hasan Minhaj คอยโยนมุกกดดันกึ่งให้กำลังใจเข้ามา สถานการณ์ก็ยิ่งไต่ระดับจากแค่ขายหน้าเล็ก ๆ ไปสู่ความชุลมุนที่ถอนตัวไม่ทัน ความพีคคือยิ่งอยากรักษาฟอร์มมากเท่าไหร่ ตอนพลาดยิ่งเสียงดังและยิ่งเรียกเสียงเชียร์จากคนดูมากขึ้นเท่านั้น สิ่งที่ทำให้หนังตลกเรื่องนี้ต่างจากหนังแข่งแล้วชนะใจคนดูสูตรเดิม คือมันไม่สร้างโลกเวทีประกวดให้ดูยิ่งใหญ่เกินจริง แต่ย่อสนามให้เล็กลงมาเท่าชีวิตประจำวันของครอบครัวผู้อพยพ ชุมชน ชมรม และห้องนั่งเล่นที่ทุกคนรู้จักกันหมด บรรยากาศเลยเป็นอเมริกันชานเมืองสีสดที่อบอวลด้วยกลิ่นเครื่องเทศ เสียงแซวของญาติ และความคาดหวังแบบหวังดีประสงค์ร้าย โค้ชพูดปลุกใจเหมือนจะไปโอลิมปิกทั้งที่ซ้อมกันในโรงยิมโรงเรียน การเตรียมชุดเหมือนจะขึ้นปกนิตยสารทั้งที่งบมีจำกัด การตัดต่อกระชับเร่งจังหวะให้มุกสถานการณ์ มุกคำพูด และมุกภาพยิงสลับกันไม่พัก กล้องชอบจับรีแอ็กชันหน้าตายในวินาทีที่แผนพัง แล้วแช่ไว้นานพอให้คนดูทันขำตาม ความวุ่นวายแบบนี้ไม่ได้ดูแพง แต่ดูจริง ดูใกล้ตัว และดูเหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อนข้างบ้าน โทนของหนังจึงเป็นตลกจังหวะเร็วที่ข้างใต้มีความใจเต้นแรงของวัยที่กำลังหาตัวตน ความอยากเป็น Best ไม่ได้ถูกเล่าเป็นความเห็นแก่ตัว แต่ถูกเล่าเป็นภาษาของคนที่อยากให้พ่อแม่ภูมิใจ อยากให้เพื่อนยอมรับ และอยากยอมรับตัวเองให้ได้สักครั้ง ความฮาเลยไม่ใช่การหัวเราะเยาะความเปิ่น แต่เป็นการหัวเราะไปพร้อมกันแล้วค่อย ๆ เอาใจช่วยโดยไม่รู้ตัว สำหรับคนดูที่เบื่อหนังแข่งกันเก่งที่พระเอกเก่งตั้งแต่ต้นจนจบ เรื่องนี้ชวนให้ลองดูทีมที่ไม่พร้อมแต่ใจสู้ ดูเคมีของ Maitreyi กับ Priyanka ที่กัดกันเก่งแต่ทิ้งกันไม่ลง ดูจังหวะล้มแล้วลุกที่ขำทั้งน้ำตา และดูว่าสุดท้ายคำว่าที่สุดของที่สุดจะหมายถึงชัยชนะบนเวทีหรือการกล้ายอมรับความไม่เพอร์เฟกต์ของตัวเองต่อหน้าทุกคน