Knowing

ทำความรู้จัก Knowing

ภัยพิบัติไม่เคยต่อรอง และไม่เคยเตือนล่วงหน้า นั่นคือกฎที่มนุษย์คุ้นเคย จนกระทั่งกฎข้อนั้นถูกฉีกด้วยกระดาษแผ่นเดียวที่อัดแน่นด้วยตัวเลข What if ความตายของคนนับล้านถูกจดไว้ล่วงหน้าห้าสิบปี แล้วทุกบรรทัดดันตรงหมด Knowing สร้างโลกจากสมมติฐานนี้ โลกที่ดูปกติจนน่าเบื่อ ชานเมืองอเมริกันที่แดดยังออก โรงเรียนยังทำพิธีฝังไทม์แคปซูล แต่ความปกติคือเปลือกบาง ๆ เพราะกระดาษจากอดีตไม่ได้พาความทรงจำมา มันพาคำทำนายมาด้วย บรรยากาศของหนังจึงเย็นและอึดอัดแบบไซไฟทริลเลอร์ ยิ่งถอดรหัสได้ทีละชุด ความรู้สึกว่าจักรวาลกำลังนับถอยหลังก็ยิ่งชัดขึ้น ท่ามกลางแรงกดดันนั้นคือ จอห์น โคสต์เลอร์ (John Koestler) ศาสตราจารย์ฟิสิกส์ดาราศาสตร์จากเอ็มไอที รับบทโดย นิโคลัส เคจ ผู้ชายที่ใช้เหตุผลเป็นเกราะกันความเศร้าหลังสูญเสียภรรยา จนต้องเลี้ยงลูกชายวัยประถมอย่าง เคเลบ โคสต์เลอร์ (Caleb Koestler) รับบทโดย Chandler Canterbury ด้วยความระแวงเกินเหตุ พ่อเชื่อเฉพาะสิ่งที่พิสูจน์ได้ ส่วนลูกกลับได้ยินเสียงกระซิบจากคนที่ไม่มีตัวตน จุดเปลี่ยนคือตอนที่เคเลบนำกระดาษตัวเลขกลับบ้าน แล้วจอห์นดันเห็นแพตเทิร์นที่คนอื่นมองข้าม ความสงสัยแบบนักวิทยาศาสตร์ทำให้เขาลองเทียบตัวเลขกับข่าวหายนะย้อนหลัง ก่อนจะสาวไปถึง ไดอานา เวย์แลนด์ (Diana Wayland) รับบทโดย โรส เบิร์น ผู้หญิงที่เป็นกุญแจสู่ต้นตอของรหัส โดยมี ฟิล เบิร์กแมน (Phil Bergman) รับบทโดย เบน เมนเดลโซห์น เพื่อนร่วมงานที่พยายามดึงเขากลับสู่ตรรกะ ปมของเรื่องไม่ได้อยู่แค่การถอดรหัส แต่อยู่ที่ว่าถอดได้แล้วจะทำอะไรต่อ เพราะตัวเลขไม่ได้หยุดแค่ในอดีต มันชี้ไปที่เหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดและเวลาที่เหลือน้อยลงทุกที ยิ่งจอห์นไล่ตามความจริง ยิ่งเจอช่องโหว่ที่วิทยาศาสตร์อธิบายไม่ได้ ทั้งที่มาของคนเขียนรหัสอย่าง ลูซินดา เอ็มบรี (Lucinda Embry) ทั้งชายแปลกหน้าที่วนเวียนรอบตัวเคเลบอย่างเงียบเชียบ เดิมพันจึงขยับจากความอยากรู้ของคนคนเดียวไปสู่การเอาตัวรอดของครอบครัวและไกลถึงมนุษย์ทั้งโลก ความต่างของหนังเรื่องนี้จากหนังภัยพิบัติทั่วไปอยู่ตรงนี้ มันไม่ได้ขายฉากถล่มเมืองเป็นหลัก แต่ขายความสิ้นหวังของการรู้ล่วงหน้า รู้ว่าเกิดที่ไหน เมื่อไร ตายเท่าไร แต่กลับไม่มีใครเชื่อและขวางไม่ทัน โทนของหนังจึงเป็นการปะทะกันระหว่างความผูกพันของพ่อลูกกับความกลัวระดับจักรวาล จอห์นไม่ได้สู้กับตัวร้ายที่มีหน้า เขาสู้กับแนวคิดเรื่องชะตากรรมที่เยือกเย็นกว่า วิทยาศาสตร์ที่เคยทำให้เขามั่นคง กลับบอกเขาว่าบางอย่างใหญ่เกินกว่ามนุษย์จะควบคุม ความรักลูกเลยไม่ใช่ดราม่าประกอบฉาก แต่คือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขายังวิ่งต่อทั้งที่รู้ว่าอาจแพ้ สำหรับคอไซไฟทริลเลอร์สายปริศนา นี่คือของแปลกที่น่าลอง เพราะมันเริ่มจากกระดาษแผ่นเดียวแล้วค่อย ๆ ขยายสเกลไปสู่คำถามเรื่องความบังเอิญ ชะตากรรม และที่ทางของมนุษย์ในจักรวาล ดูแล้วอึดอัด ติดค้าง และชวนคิดต่อว่าถ้าเป็นเรา จะเลือกเชื่อตัวเลขหรือแกล้งทำเป็นไม่เห็นมัน