成海璃子

Satyr Monks

เซเทอร์ มังก์ส

ความสัมพันธ์ของพระหนุ่มจอมกะล่อนกับหญิงสาวที่เข้ามาพัวพันกับวัดไม่ได้ผูกกันด้วยบุญคุณหรือคำสัญญา แต่ผูกกันด้วยความลับที่ต่างฝ่ายต่างเอาไปบอกใครไม่ได้ เขาต้องการใครสักคนที่มองเขาเป็นผู้ชาย ไม่ใช่ผ้าเหลืองที่ห่มอยู่ ส่วนเธอต้องการทางรอดจากชีวิตที่ถูกตีกรอบด้วยคำว่ากุลสตรี สิ่งที่กำลังจะฉีกพวกเขาออกจากกันก็คือกรอบนั้นเอง เพราะวัดอยู่ได้ด้วยศรัทธาของชาวบ้าน และชาวบ้านก็พร้อมจะถอนศรัทธาทันทีที่มีกลิ่นสวาทลอยออกมาจากกุฏิ คำถาม what-if ของเรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่ว่าพระจะสึกหรือไม่ แต่คือถ้าความปรารถนาเป็นหนี้ที่ไม่มีวันใช้หมด เขาจะจ่ายมันไปเรื่อย ๆ โดยไม่ให้ทุกอย่างพังได้อย่างไร คนกลางของปมนี้คือพระหนุ่มที่รับบทโดย Wang Qun นักบู๊หน้าตายที่พลิกมาเล่นบทอารมณ์ขันแบบหน้าด้าน ๆ ได้แนบเนียน เขาไม่ใช่ตัวร้าย ไม่ใช่คนดี แต่เป็นผู้ชายที่รู้ว่าตัวเองไม่บริสุทธิ์พอจะเป็นพระ และก็ไม่กล้าพอจะเป็นฆราวาส ประกบด้วย Fujimi Takajo ในบทหญิงสาวที่เป็นทั้งเหยื่อและผู้ล่าของเกมนี้ เธอไม่ได้มาในคราบนางเอกใสซื่อที่รอให้ช่วย แต่รู้วิธีใช้เสน่ห์ต่อรองและรู้ว่าเมื่อไหร่ควรถอยเมื่อไหร่ควรอ่อย รายล้อมด้วยสมทบอย่าง Kuan-Hsien Huang และ Ching-ching Shi ที่เข้ามาเติมทั้งความวุ่นวายและความหึงหวง ทำให้ความสัมพันธ์หลักไม่ได้เดินเป็นเส้นตรง แต่เบี้ยวไปมาตามแรงยั่วยุของคนรอบข้าง โลกของหนังคือวัดเล็ก ๆ ชายป่ากับหมู่บ้านใกล้ ๆ ในจีนยุคเก่า ที่อะไร ๆ ก็ดูขลังไปหมดยกเว้นพฤติกรรมของคนในวัด บรรยากาศแบบหนังเกรดสามต้นยุคเก้าศูนย์คือส่วนที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากหนังอีโรติกย้อนยุคทั่วไป เพราะมันไม่พยายามทำเป็นงานศิลปะเคร่งขรึม แต่เล่นกับความย้อนแย้งอย่างสนุก ทั้งเสียงสวดที่ดังกลบเสียงกระซิบ ทั้งห้องเก็บฟืนที่กลายเป็นห้องนัดพบ ทั้งงานบุญกลางวันที่ต่อด้วยเรื่องลับกลางคืน กล้องชอบพาไปดูตรอกแคบ ประตูแง้ม และสายตาที่มองกันค้างเกินจำเป็น ความอีโรติกจึงไม่ได้มาจากฉากโป๊เปลือยโจ่งแจ้งอย่างเดียว แต่มาจากการรู้ว่าทุกคนกำลังทำผิดและกำลังสนุกกับมัน อารมณ์โดยรวมออกไปทางทะลึ่งทะเล้นมากกว่าหนักหน่วง มันเย้ายวนแบบรู้ตัวว่ากำลังล้อเลียนศีลธรรม ไม่ได้ชวนให้อินกับรักแท้ แต่ชวนให้ลุ้นว่าคืนนี้ใครจะรอด ใครจะโดนจับได้ และใครจะหักหลังใครก่อน ความสัมพันธ์ในเรื่องพูดกันตรง ๆ เรื่องความต้องการของร่างกายและความเหงา โดยไม่ต้องอ้อมค้อมเป็นภาษาธรรมะ ใครที่อยากดูหนังอาร์พล็อตแน่น ๆ แบบมีเรื่องให้ติดตาม มีตัวละครให้หมั่นไส้ และมีจังหวะกุ๊กกิ๊กสลับกับฉากวาบหวิวพอให้ใจเต้น เรื่องนี้คือของแปลกที่หยิบเอาผ้าเหลืองมาเป็นฉากหลังของเกมเสน่หาได้อย่างแสบที่สุดเรื่องหนึ่งของยุคนั้น