Kung Fu Panda 4

ทำความรู้จัก Kung Fu Panda 4

ชามบะหมี่ตอนเช้าของ โป ยังวางอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือประโยคสั้น ๆ จาก ชิฟู ว่าได้เวลาหาตัวแทนนักรบมังกรแล้ว ฟังเผิน ๆ เหมือนการเลื่อนขั้นธรรมดา แต่สำหรับแพนด้าที่ถนัดใช้หมัดมากกว่าสอนคน มันคือการรื้อจังหวะชีวิตทั้งหุบเขา หุบเขาแห่งสันติในภาคนี้เลยสงบแบบแปลก ๆ แดดยังอุ่น ร้านบะหมี่ยังหอม แต่มีความไม่ชินลอยอยู่ในอากาศเต็มไปหมด คนที่เคยวิ่งเข้าใส่ปัญหากำลังถูกขอให้ถอยออกมามองปัญหาแทน ความต่างของ กังฟูแพนด้า 4 อยู่ตรงนี้ มันไม่ได้เริ่มด้วยวายร้ายบุก แต่เริ่มด้วยตำแหน่งว่างหนึ่งตำแหน่ง แล้วตั้งคำถามแบบ what-if ที่คมกว่าที่คิด ถ้านักรบที่เก่งที่สุดต้องวางมือไปเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ เขาจะยังเป็นตัวของตัวเองอยู่ไหม ความป่วนเริ่มขึ้นตอน โป ที่สวมเสียงโดย Jack Black ดื้อแพ่งไม่ยอมหาตัวแทน แล้วหนีไปตามเบาะแสของวายร้ายตัวใหม่ถึงเมืองใหญ่นอกหุบเขา ที่นั่นเขาเจอ เจิ้น จิ้งจอกโจรปากไวที่รับบทโดย Awkwafina เจ้าเล่ห์ คล่องตัว และไม่เชื่อเรื่องตำนานใด ๆ ทั้งสิ้น ความสัมพันธ์ของคู่นี้ไม่ได้มาแบบอาจารย์กับศิษย์ แต่เหมือนนักต้มตุ๋นสองรุ่นที่ต้องจำใจร่วมทางกัน คนหนึ่งยึดติดกับความดีแบบทื่อ ๆ อีกคนเอาตัวรอดด้วยชั้นเชิง ขณะเดียวกันเงาของบ้านเก่ายังตามหลอกหลอน ทั้งชิฟูที่จู้จี้เหมือนพ่อคนที่สอง พ่อห่านอย่าง มิสเตอร์ผิง ที่ห่วงลูกจนเกินเหตุ และพ่อแพนด้าอย่าง ลี ที่ภูมิใจจนออกนอกหน้า ทุกคนอยากเห็นโปเติบโต แต่ไม่มีใครนิยามคำว่าโตตรงกันเลย เดิมพันค่อย ๆ ขยับจากเรื่องหาตัวแทน กลายเป็นการเอาตัวรอดของทั้งยุทธภพ เมื่อชื่อของ เดอะ คาเมเลี่ยน วายร้ายที่ให้เสียงโดย Viola Davis หลุดออกมา เธอไม่ใช่สายพลังดิบแบบคู่ปรับเก่า ๆ แต่เป็นนักแปลงกายที่อ่านจุดอ่อนคนเก่ง แล้วขโมยวิชาของปรมาจารย์กังฟูมาเป็นของตัวเองได้ ที่แย่กว่านั้นคือเธอประกาศจะดึงวิญญาณนักสู้ในอดีตกลับมา ตั้งแต่ไทลุงที่หลายคนยังจำได้ดี ไปจนถึงชื่อที่โปไม่อยากเอ่ยถึง การต่อสู้ครั้งนี้เลยไม่ใช่แค่หมัดหนักกว่าแล้วชนะ แต่ต้องสู้กับอดีตของตัวเองที่ถูกขุดขึ้นมาเคาะประตูทีละคน ยิ่งโปยื้อไม่ยอมปล่อยตำแหน่ง ผู้นำคนใหม่ก็ยิ่งไม่เกิด และช่องว่างตรงนั้นก็ยิ่งกลายเป็นของเล่นของคาเมเลี่ยนไปเรื่อย ๆ หนังพูดเรื่องการส่งต่อด้วยท่าทีที่นิ่งกว่าภาคก่อน ๆ โปไม่ได้ต้องพิสูจน์ว่าเขาเก่งพอ แต่ต้องยอมรับว่าความเก่งของเขาอาจอยู่ในรูปอื่นที่ไม่ใช่การออกหมัดอีกต่อไป ส่วนเจิ้นก็เป็นกระจกสะท้อนอีกด้าน คนที่ไม่เคยถูกเลือกเลยสักครั้งจะมีค่าพอให้ถูกเลือกไหม การปะทะกันของสองคนนี้เลยทั้งตลกทั้งจุกอยู่ในที ถ้าอยากดูแอนิเมชันบู๊ที่ไม่ได้ขายแค่มุกแพนด้ากลม ๆ กับฉากต่อสู้ไว ๆ แต่ชวนคิดเรื่องการวางมือ การไว้ใจคนรุ่นหลัง และการนิยามตัวเองใหม่ ภาคนี้คือตอนที่ต่างออกไปอย่างรู้สึกได้ ลองเปิดใจตามโปออกจากหุบเขาสักรอบ แล้วดูว่าไม้เท้าผู้นำที่เขาไม่อยากรับ จะเบากว่าตะเกียบคู่เดิมหรือเปล่า