The Tale of The Princess Kaguya

ทำความรู้จัก The Tale of The Princess Kaguya

ญี่ปุ่นในยุคที่เมืองหลวงเป็นเพียงข่าวลือสำหรับชาวบ้านชายป่า ชีวิตวัดกันด้วยรอบการขึ้นของหน่อไม้ ไม่ใช่ด้วยปฏิทินหรือยศถาบรรดาศักดิ์ กอไผ่สูงล้อมหมู่บ้านไว้เหมือนกำแพงที่หายใจได้ เช้าก็เก็บหน่อ บ่ายก็จักตอก เย็นก็กลับกระท่อมไม้ที่ซ่อมกันเองทุกหน้าฝน ธรรมชาติที่นี่ไม่ได้สวยแบบฉากพักใจ แต่ดิบและใกล้ตัวพอจะให้คุณหรือลงโทษคุณก็ได้ เป็นโลกที่ความผิดปกติเพียงนิดเดียวในป่า สามารถเปลี่ยนชะตาคนทั้งบ้านโดยไม่มีใครทันตั้งคำถาม what-if ของเรื่องนี้เริ่มง่าย ๆ ว่าถ้าตาแก่ตัดไผ่เจอเด็กตัวจิ๋วเรืองแสงอยู่ในปล้องไม้ แล้วเด็กคนนั้นโตเร็วผิดมนุษย์ภายในไม่กี่เดือนจะเกิดอะไรขึ้น ซานุกิ โนะ มิยัตสึโกะ (Sanuki no Miyatsuko) พ่อผู้ให้เสียงโดย ทาเคโอะ จิอิ เลือกเชื่อว่านี่คือพรที่ฟ้าส่งมา ส่วนโอนะ (Ōna) ภรรยาที่ให้เสียงโดย โนบุโกะ มิยาโมโตะ ขอแค่ได้เลี้ยงเธอเหมือนลูกคนหนึ่ง เด็กคนนั้นคือเจ้าหญิงคางุยะ (Princess Kaguya) ที่ให้เสียงโดย อากิ อาซากุระ จากเด็กซนที่วิ่งแข่งกับเพื่อนวัยเดียวกันอย่าง ซึเตมารุ (Sutemaru) ที่ให้เสียงโดย เคงโกะ โคระ เธอค่อย ๆ กลายเป็นหญิงสาวที่งดงามจนคนลือกันปากต่อปาก ความต้องการของพ่อกับแม่จึงสวนทางกันตั้งแต่ต้น คนหนึ่งอยากมอบโลกที่ดีที่สุดให้ลูก อีกคนแค่อยากให้ลูกได้เป็นตัวเอง ความต่างของหนังเรื่องนี้กับเทพนิยายทั่วไปอยู่ตรงที่พรกลายเป็นกรงอย่างแนบเนียน พ่อย้ายครอบครัวเข้าเมือง สร้างคฤหาสน์ ตั้งชื่อชั้นสูง จ้าง เลดี้ ซากามิ (Lady Sagami) มาสอนมารยาท แล้วเปิดประตูต้อนรับชายหนุ่มจากตระกูลใหญ่ ตั้งแต่เจ้าชายอิชิสึกุริ (Prince Ishitsukuri) ไปจนถึงขุนนางที่ไม่ได้มาสนใจว่าเธอชอบฟังเสียงลมหรือชอบมองดาว ทุกคนมาพร้อมเงื่อนไข มาพร้อมบททดสอบ มาพร้อมความคาดหวังว่าเธอควรเป็นอย่างไร เดิมพันจึงไม่ใช่การแย่งชิงตัวเจ้าสาวแบบตรง ๆ แต่เป็นการช่วงชิงนิยามชีวิตของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เธอจะยังเป็นเจ้าของเวลาของตัวเองได้ไหม ในเมื่อทุกย่างก้าวถูกจับจ้องและตีความ อารมณ์ของหนังจึงไม่พุ่งแบบแฟนตาซีผจญภัย แต่ซึมช้าแบบงานดราม่าที่ใช้ภาพวาดลายเส้นพู่กันแทนความสมจริง สตูดิโอจิบลิเลือกทิ้งความเนี้ยบแล้วปล่อยให้สีน้ำซึม ปล่อยให้เส้นขาด เพื่อให้ความทรงจำ ความเหงา และอิสระมีพื้นผิวจับต้องได้ ธีมหลักพูดถึงความงามที่ครอบครองไม่ได้ เวลาที่รั้งไว้ไม่อยู่ และช่องว่างระหว่างการถูกชื่นชมกับการถูกเข้าใจ ควรดูเพราะนี่คือแอนิเมชันที่กล้าถามว่าความรักแบบไหนที่มองเห็นคนจริง ๆ ไม่ใช่แค่ภาพที่อยากเห็น และกล้าเล่าตำนานเก่าด้วยสายตาใหม่ที่ทั้งอ่อนโยนและเย็นชาในเวลาเดียวกัน