Oh. What. Fun.

ทำความรู้จัก Oh. What. Fun.

เริ่มต้นจากกระดาษแผ่นเดียวที่ติดอยู่บนตู้เย็น รายชื่อของที่ต้องซื้อ ของที่ต้องห่อ คนที่ต้องโทรหา ลายมือของแคลร์ (Claire) ที่คุ้นกับการเก็บทุกรายละเอียดของคริสต์มาสไว้ไม่ให้หล่นหาย What-if ง่าย ๆ ของ Oh. What. Fun. คือถ้าคนที่จำได้ทุกอย่างกลับเป็นคนที่ทุกคนลืมจะเกิดอะไรขึ้น เช้าวันเดินทางที่บ้านควรจะวุ่นวายแต่พร้อมหน้า กลับจบลงด้วยความเงียบ รถออกไปแล้ว ของขวัญไปแล้ว เสียงหัวเราะไปแล้ว เหลือแค่แม่คนหนึ่งยืนอยู่ในบ้านที่ว่างเปล่า เดิมพันไม่ใช่แค่ทริปที่พัง แต่คือคำถามว่าเทศกาลที่สร้างมาเพื่อทุกคนจะยังมีความหมายไหมถ้าไม่มีใครเห็นคนสร้างมัน แคลร์ในเวอร์ชันของ มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์ ไม่ใช่แม่สายเป๊ะที่สั่งทุกคนด้วยเสียงสูง เธอออกแนวผู้จัดการเทศกาลที่ยิ้มรับทุกปัญหาแล้วแก้เงียบ ๆ ฝั่งสามีอย่าง Nick ของ Denis Leary ก็ไม่ใช่ตัวร้าย เขาแค่ชินกับการให้ภรรยาคิดเผื่อไปแล้วสองก้าว รอบตัวคือลูก ๆ ที่โตพอจะมีโลกของตัวเอง Channing ของ เฟลิซิตี โจนส์, Taylor ของ Chloë Grace Moretz, Sammy ของ Dominic Sessa ไปจนถึง Doug ของ เจสัน ชวาตซ์แมน, Lucy และ Ben ความต่างจากหนังคริสต์มาสทั่วไปอยู่ตรงนี้ ครอบครัวนี้ไม่ได้แตกหัก พวกเขารักกันดี แค่รักกันแบบลืมมอง หนังเลยไม่ต้องสร้างดราม่าใหญ่ แค่ปล่อยให้ความเคยชินทำหน้าที่ของมัน โลกของเรื่องยังเป็นคริสต์มาสแบบตะวันตกที่คุ้นตา หิมะโปรยบาง ๆ ห้างเปิดเพลงเดิมซ้ำ ๆ บ้านเพื่อนบ้านแข่งกันประดับไฟจนแสบตา แต่ Oh. What. Fun. เลือกเล่าในจังหวะที่แผนแตก แทนที่จะพาไปกระท่อมอบอุ่นกลางป่า หนังโยนแคลร์ออกไปเจอเมืองในช่วงวันหยุดแบบไม่มีสคริปต์ บาร์ข้างทาง คนแปลกหน้าที่คุยกันเพราะรถติด ที่พักที่ไม่ได้จองไว้ล่วงหน้า ความตลกเลยไม่ได้มาจากมุกคริสต์มาสสำเร็จรูป แต่มาจากสถานการณ์ผิดคิวที่คนดูเดาได้ว่าจะเละ แล้วก็เละจริงแบบมีชั้นเชิง บรรยากาศครึ่งหนึ่งอบอุ่น อีกครึ่งเหมือนหนังโรดทริปที่บังเอิญเกิดในเดือนธันวาคม สิ่งที่ค่อย ๆ ซึมมาไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความโล่งปนเหงาของคนที่เพิ่งได้หยุดครั้งแรกในรอบปี หนังจับอารมณ์นี้ได้แบบไม่ต้องรีดน้ำตา แค่ปล่อยให้แคลร์ได้เลือกเองว่าจะกินอะไร จะแวะที่ไหน จะหัวเราะกับใครโดยไม่ต้องเผื่อใครก่อน ส่วนครอบครัวที่ออกตามหาก็เหมือนกระจกอีกบานที่เพิ่งเห็นรอยร้าวของตัวเอง ใครที่เคยเป็นคนจัดทุกอย่างในบ้าน หรือเคยชินกับการมีใครสักคนจัดให้ น่าจะดูเรื่องนี้แล้วยิ้มเจื่อน ๆ ไปพร้อมกัน ลองเปิดดูคืนที่คริสต์มาสของคุณเริ่มไม่เป็นไปตามแผน แล้วจะเข้าใจว่าบางทีความสนุกที่สุดก็อยู่ตรงแผนที่พังนั่นแหละ