The Legend of Rosy Clouds Season 1

ทำความรู้จัก The Legend of Rosy Clouds Season 1

หลี่อี้ถง มารับบท Fan Yun หญิงสาวที่ไม่ได้ฝันอยากปีนขึ้นที่สูง แต่กลับถูกดันให้มายืนอยู่ในจุดที่ทุกคนจับจ้อง เธออ่านบรรยากาศเก่ง เอาตัวรอดเก่ง และกวนประสาทคนใหญ่คนโตเก่งกว่าที่หน้าตาบอกไว้มาก สิ่งที่ผลักเธอไปข้างหน้าจึงไม่ใช่ความกระหายอำนาจ หากคือความต้องการพื้นเล็ก ๆ ที่จะได้เป็นตัวเองโดยไม่ต้องแสดงตามบท ประกบด้วย 曾舜晞 ในบท Qi Zheng ชายหนุ่มที่อยู่ใกล้แกนกลางอำนาจที่สุด แต่กลับตั้งคำถามกับมันที่สุดเช่นกัน กับ 邓为 ในบท Zheng Shi / Lou Qiyan ตัวละครสองชั้นที่เดาไม่ออกว่ามาในฐานะพันธมิตรหรือตัวแปร และยังมี Wei Shisan กับ Gao Ran เป็นกลุ่มคนรุ่นเดียวกันที่ต่างมีเหตุผลของตัวเองในการอยู่ในเกมนี้ ถ้าต้องตั้งสมมติฐานแบบ what-if เรื่องนี้คือจะเป็นอย่างไรถ้าการอยู่รอดในราชสำนักไม่ได้วัดกันที่ใครเหลี่ยมจัดกว่า แต่ lasting กว่าด้วยการเก็บอาการ Fan Yun ไม่ได้สู้ด้วยยาพิษหรือแผนลอบฆ่าแบบซีรีส์วังหลวงสูตรเดิม เธอสู้ด้วยการพูดให้ถูกจังหวะ ยิ้มให้ถูกคน และถอยให้ถูกเวลา ขณะที่ Qi Zheng อยากประคองสมดุลระหว่างหน้าที่กับมโนธรรม ส่วน Zheng Shi / Lou Qiyan คือไพ่ที่พลิกได้ทั้งกระดาน ความขัดแย้งจึงไม่ใช่แค่ใครจะได้ยืนข้างบัลลังก์ แต่คือใครจะยอมจ่ายอะไรเพื่อรักษาที่ตรงนั้นไว้ และเมื่อทุกคนต้องร่วมมือกันทั้งที่ไม่มีใครไว้ใจใครเต็มร้อย ความใกล้ชิดเลยกลายเป็นทั้งเกราะและกับดักในเวลาเดียวกัน โลกของเรื่องคือจีนโบราณฉบับเนี้ยบกริบที่สร้างโดยทีมจากอ้ายฉีอี้กับโยวคู วังหลวง จวนขุนนาง งานเลี้ยงตามธรรมเนียม ทุกอย่างดูเป็นระเบียบ ราวกับจัดดอกไม้ไว้ในแจกันใบเดียวกันหมด แต่จังหวะชีวิตข้างในกลับยุ่งเหยิงเหมือนห้องหลังบ้าน เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ คำพูดสุภาพเป๊ะ ท่าทางเป๊ะ แต่ข้างใต้คือคนที่นอนไม่หลับเพราะกลัวพูดผิดประโยคเดียวแล้วอนาคตเปลี่ยน ซีซันแรกที่ปิดครบแล้วค่อย ๆ พาผู้ชมซึมเข้าไปในบรรยากาศแบบนี้ ไม่ได้เร่งด้วยเหตุการณ์ใหญ่โครมคราม แต่บีบด้วยสายตา รอยยิ้ม และการหยุดเงียบกลางวงสนทนาที่พูดได้ยาวกว่าบทพูดทั้งหน้า โทนของเรื่องเลยต่างจากดราม่าวังทั่วไปตรงที่มันเป็นหนังชีวิตติดตลกมากกว่าสงครามชิงอำนาจ ความฮาไม่ได้มาจากมุกตบมุก แต่มาจากช่องว่างระหว่างสิ่งที่ต้องทำกับสิ่งที่อยากทำ คนต้องรักษามารยาทในวินาทีที่อารมณ์พังที่สุด คนต้องพูดอ้อมโลกทั้งที่ในใจอยากตะโกน นั่นคือเสน่ห์ที่ทำให้ตัวละครดูเป็นมนุษย์ ไม่ใช่หมาก ใครที่เบื่อพล็อตชิงบัลลังก์แบบตึงเครียดทั้งเรื่อง ควรลองดูเรื่องนี้เพราะมันเล่าอำนาจผ่านเรื่องเล็ก ๆ อย่างศักดิ์ศรี ความกลัวเสียหน้า และการพยายามประคับประคองความสัมพันธ์ที่พร้อมร้าวตลอดเวลา ดูไปจะทั้งขำทั้งเห็นใจ และอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองว่า ถ้าต้องยิ้มทั้งที่ไม่อยากยิ้มทุกวัน เราจะยังเหลือความเป็นตัวเองอยู่เท่าไร