The Bank Job

ทำความรู้จัก The Bank Job

ลอนดอนปี 1971 ยังเป็นเมืองที่ฝุ่นอิฐกับเสียงรถบัสกลบได้ทุกอย่าง ถ้ามองจากถนนเบเกอร์สตรีท มันก็แค่ย่านการค้าธรรมดาที่มีธนาคาร Lloyds ตั้งอยู่เงียบ ๆ กลางชุมชน แต่สมมติฐาน what-if ของหนังเรื่องนี้ชวนขนลุกตั้งแต่บรรทัดแรก ถ้าไม่พังประตูเข้าไปปล้น แต่เช่าร้านข้าง ๆ แล้วขุดอุโมงค์ลอดใต้ถนนเข้าไปเปิดห้องนิรภัยจากข้างในล่ะ แผนนี้ไม่มีปืน ไม่มีตัวประกัน ไม่มีรถหนี มีแค่พลั่ว สว่าน เครื่องดักฟังสัญญาณ และความเงียบที่ต้องรักษาให้ได้หลายคืนติด เดิมพันจึงไม่ใช่แค่เพชรกับเงินสดในตู้นับร้อยใบ แต่คือชีวิตของทั้งทีม เพราะใต้ดินที่แคบและร้อนอบนั้นพลาดไม่ได้แม้แต่เสียงเดียว และที่ร้ายกว่าคือบางตู้ในนั้นเก็บของที่ไม่ควรมีใครเปิดเห็นตั้งแต่แรก คนที่ลากตัวเองลงไปในรูนั้นเริ่มจาก Terry Leather (เทอร์รี่ เลเธอร์) ชายหนุ่มที่รับบทโดย เจสัน สเตธัม เจ้าของอู่รถที่หนี้กำลังไล่หลังและอยากล้างมือจากเรื่องเทา ๆ ครั้งสุดท้าย Martine Love ที่รับบทโดย Saffron Burrows คือคนยื่นข้อเสนอ เธอสวย ฉลาด และรู้ทางเข้าห้องนิรภัยดีจนน่าสงสัย รอบตัวทั้งคู่คือเพื่อนเก่าที่ไว้ใจได้ครึ่งเดียวอย่าง Kevin Swain ที่รับบทโดย สตีเฟ่น แคมป์เบล มัวร์, Dave Shilling, Guy Singer, Quinn, Eddie Burton และ Ingrid แต่ละคนมีเหตุผลของตัวเองในการลงมือ บ้างอยากได้เงิน บ้างอยากพิสูจน์ตัวเอง บ้างแค่ตามเพื่อนมา ความน่าสนใจคือพวกเขาไม่ใช่โจรมืออาชีพแบบในหนังปล้นทั่วไป เป็นแค่คนธรรมดาที่ต้องมาเรียนรู้การเป็นอาชญากรหน้างาน ความไว้ใจจึงเปราะบางพอ ๆ กับเพดานอุโมงค์ ถ้าเทียบกับหนังปล้นอเมริกันที่เน้นความเร็วกับเทคโนโลยี เรื่องนี้ต่างออกไปอย่างชัดเจน มันคืออาชญากรรมแบบอนาล็อกในอังกฤษยุคเซเวนตี้ส์ ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่มีแฮกเกอร์ มีแค่แผนที่ แผนผังท่อระบายน้ำ และหูที่ต้องฟังเสียงดินถล่ม ลอนดอนในหนังจึงไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว แต่เป็นเมืองของผับควันบุหรี่ ตู้โทรศัพท์สาธารณะ รถคลาสสิก และห้องใต้ดินที่ชื้นจนได้กลิ่นผ่านจอ บรรยากาศแบบนี้ทำให้การขุดทุกคืนดูเป็นงานใช้แรงงานมากกว่าฉากแอ็กชัน และยิ่งขุดลึกเท่าไร เมืองข้างบนก็ยิ่งดูไม่รู้ร้อนรู้หนาว ความระทึกเลยไม่ได้มาจากการไล่ล่า แต่มาจากการรอว่าเสียงเคาะครั้งต่อไปจะเจอคอนกรีตหรือเจอความซวย สิ่งที่ค่อย ๆ ก่อตัวคืออารมณ์อึดอัดแบบหนังทริลเลอร์ปนดราม่า ยิ่งใกล้ตู้นิรภัยมากเท่าไร คำถามก็ยิ่งเปลี่ยนจากจะได้เงินเท่าไร ไปเป็นจะเจออะไรที่เอากลับออกมาไม่ได้ ความสนุกของเรื่องจึงไม่ใช่แค่ลุ้นว่าอุโมงค์จะทะลุหรือไม่ แต่คือการดูคนธรรมดาค่อย ๆ รู้ว่าตัวเองไปสะกิดตีนของคนที่มีอำนาจใหญ่กว่าตำรวจ ใครที่ชอบหนังปล้นที่มีชั้นเชิง มีคาแรกเตอร์ให้จำ และมีกลิ่นอายอังกฤษดิบ ๆ ควรลองดำดินไปกับขบวนนี้สักครั้ง แล้วจะเข้าใจว่าบางครั้งของที่ขโมยมาได้ กลับเป็นของที่ไม่อยากได้ที่สุดในชีวิต