Red Cliff

ทำความรู้จัก Red Cliff

ถ้าอาวุธที่คมที่สุดในสามก๊กไม่ใช่หอกหรือธนู แต่คือความเป็นเพื่อนของคนฉลาดสองคน หนังเรื่องนี้ก็เริ่มจากสมมติฐานนั้นเลย Zhou Yu (เหลียงเฉาเหว่ย) แม่ทัพใหญ่แห่งง่อก๊ก กับ Zhu Ge Liang (ทาเคชิ คาเนชิโร่) ที่ปรึกษาของเล่าปี่ มาเจอกันในเวลาที่ไม่ควรเป็นเพื่อนกันที่สุด สิ่งที่ผูกพวกเขาไว้ไม่ใช่ผลประโยชน์ แต่คือภาษาเดียวกันของคนอ่านเกมออก ทั้งดนตรี กระดานหมาก และความนิ่งแบบรู้ทันกันโดยไม่ต้องพูดเยอะ ส่วนสิ่งที่กำลังจะฉีกพวกเขาคือสงครามที่ห้ามไว้ใจใครนานเกินไป ฉากหลังคือแผ่นดินจีนราวปี 208 ที่ราชวงศ์ฮั่นเหลือแค่ชื่อ กองทัพของ Cao Cao เคลื่อนลงใต้เหมือนน้ำหลาก ทุ่งกว้าง หมอกเหนือแม่น้ำ ค่ายทหารที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา บรรยากาศจึงไม่ใช่แค่ยิ่งใหญ่ แต่กดดันเหมือนคนตัวเล็กยืนอยู่กลางกระดานยักษ์ที่ขยับทุกวัน หนังสงครามทั่วไปมักขายแม่ทัพผู้ห้าวหาญ แต่เรื่องนี้แปลกตรงที่ขายคนคิดมากกว่า Zhou Yu ไม่ได้ถูกขับด้วยความอยากชนะอย่างเดียว เขาต้องประคองทั้งบ้าน ทั้งภรรยาอย่าง Xiao Qiao และทั้งเจ้านายหนุ่มอย่าง Sun Quan (จางเจิ้น) ที่ยังลังเลระหว่างสู้กับก้มหัวให้รอดไปวันวัน ด้าน Zhu Ge Liang ก็ไม่ได้มาในคราบเทพหยั่งรู้ฟ้าดิน เขาเป็นนักเจรจาที่ต้องเอาชีวิตรอดด้วยวาจา เดินตัวเปล่าเข้าเมืองศัตรูเพื่อขอพันธมิตรที่ไม่มีใครอยากให้เกิด ฟาก Cao Cao (จางเฟิ่งอี้) คือภาพกลับกันของทั้งคู่ ทะเยอทะยาน เด็ดขาด และเชื่อว่าแผ่นดินจะสงบได้ต้องรวมด้วยมือเขาเท่านั้น รอบข้างยังมี Zhao Yun นักรบผู้ซื่อสัตย์ Sun Shang Xiang น้องสาวซุนกวนผู้ไม่ยอมนั่งรอข่าวในวัง และ Gan Xing ทหารหนุ่มที่อยากพิสูจน์ตัวเอง ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ไม่ใช่แค่ตัวเดินหมาก ปมจึงไม่ได้อยู่ที่ใครเก่งกว่าใคร แต่อยู่ที่พันธมิตรง่อก๊กกับจ๊กก๊กจะเกิดได้จริงไหมในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างระแวงกันเองพอพอกับที่ระแวงโจโฉ การเจรจาบนโต๊ะจึงอันตรายไม่แพ้การรบในสนาม ทุกคำพูดของขงเบ้ง ทุกการตัดสินใจของซุนกวน ทุกสายตาของจิวยี่ มีราคาต้องจ่ายเป็นชีวิตคนนับแสน เมื่อ Cao Cao รู้ว่าสองก๊กจับมือกัน เขาก็ยิ่งเร่งเคลื่อนทัพเรือลงใต้เพื่อบดให้จบในครั้งเดียว เดิมพันเลยไม่ใช่แค่แพ้ชนะของแม่ทัพสองสามคน แต่คือชาวบ้านทั้งลุ่มน้ำจะได้อยู่ต่อในแบบไหน ระหว่างอยู่ใต้ธงเดียวที่ได้มาด้วยความกลัว หรืออยู่ร่วมกันด้วยความสมัครใจที่ยังไม่รู้ว่าจะรอดถึงเมื่อไหร่ เส้นแบ่งนั้นบางเหมือนสันแม่น้ำที่ผาแดง สิ่งที่ทำให้ภาคนี้ต่างจากหนังสามก๊กเรื่องอื่นคือจังหวะ มันไม่รีบโหมโรงด้วยความมัน แต่ค่อยค่อยสะสมความอึดอัดในห้องบัญชาการ ในค่ายทหาร ในเรือลาดตระเวน แล้วค่อยปล่อยออกมาเป็นระลอก อารมณ์หลักจึงเป็นความขรึมปนไออุ่น มิตรภาพลูกผู้ชาย ความลังเลของผู้นำ และความเงียบก่อนกลองศึก ความสนุกอยู่ตรงได้ดูคนฉลาดดวลกันด้วยสติ ไม่ใช่แค่เอากำลังเข้าห้ำหั่น งานภาพกว้างใหญ่แต่เก็บรายละเอียดใกล้ใกล้ดี ทั้งเกราะ ฝุ่น ธงที่สะบัดเหนือลม ใครที่คุ้นกับชื่อโจโฉ เล่าปี่ ขงเบ้ง จิวยี่ จะได้เห็นพวกเขาในเวอร์ชันมีเลือดเนื้อ ลังเลเป็น เหนื่อยเป็น ส่วนคนไม่เคยดูสามก๊กก็เข้าเรื่องได้ เพราะแกนมันสากลมาก คือคนกลุ่มเล็กที่ต้องรวมกันสู้กับอำนาจที่ใหญ่กว่าหลายเท่าโดยมีเวลาไม่มากนัก