Ice Cream Man

ทำความรู้จัก Ice Cream Man

เสียงกระดิ่งมือสั่นเบา ๆ หน้าปากซอยคือสิ่งที่ไม่มีใครคิดจะระแวง มันดังมาตามเวลาทุกบ่าย พร้อมกลิ่นนมกลิ่นวานิลลาลอยมาก่อนตัวรถ ในเมืองเล็ก ๆ ที่ฤดูร้อนยาวนานกว่าปกติและชีวิตไม่ค่อยมีอะไรตื่นเต้น รถไอศกรีมสีพาสเทลของ โจนาธาน สไมลีย์ (Jonathan Smiley) จึงเหมือนของขวัญประจำวันของเด็ก ๆ เขายิ้มเก่ง จำชื่อลูกค้าได้ทุกคน และมีเมนูใหม่มาเซอร์ไพรส์เสมอ แต่ปีนี้ความสดชื่นนั้นมีอะไรเจืออยู่ หนังตลกร้ายผสมสยองขวัญเรื่องนี้ตั้งคำถามแบบ what-if ง่าย ๆ ว่า ถ้าของหวานที่บริสุทธิ์ที่สุดในความทรงจำวัยเด็ก กลายเป็นภาชนะของความวิปริตที่สุดจะเกิดอะไรขึ้น ศูนย์กลางของเรื่องคือแก๊งเด็กขาประจำที่โตมาด้วยกัน ทั้ง จาเร็ด (Jared) เด็กช่างสังเกตที่รับบทโดย Charlie Zeltzer, เบนจิ (Benji), ทอมมี (Tommy), มีอา (Mia) และ ลิซซี (Lizzie) ความสนิทของพวกเขาคือความสนิทแบบเด็กชานเมืองจริง ๆ คือเถียงกันเรื่องรสไอศกรีม แย่งกันนั่งหน้าสุด และแอบแข่งกันว่าใครกล้าคุยกับลุงคนขายมากกว่ากัน โจนาธานที่แสดงโดย Ari Millen เลยไม่ใช่แค่พ่อค้า แต่เป็นเหมือนผู้ใหญ่ใจดีคนเดียวที่เข้าใจภาษาของเด็ก ในขณะที่ผู้ใหญ่อย่าง อลิสัน (Alison) กับบาทหลวง (The Priest) ที่รับบทโดย Benjamin Byron Davis มองเรื่องทั้งหมดเป็นแค่อาการร้อนวิชาของเด็กว่างปิดเทอม ความต่างของสายตานี้เองที่ทำให้หนังสนุก เพราะคนดูเห็นรอยร้าวเล็ก ๆ ในรอยยิ้มของคนขายก่อนที่เด็ก ๆ จะกล้ายอมรับว่าตัวเองกำลังกลัว สิ่งที่ทำให้ Ice Cream Man ต่างจากหนังไล่เชือดทั่วไปคือมันไม่รีบแจกความสยอง แต่มันปล่อยให้ความเอะใจค่อย ๆ กลายเป็นความสยดสยอง จากเมนูลับที่รสชาติแปลกไป จากลูกค้าที่หายไปทีละคนโดยไม่มีใครติดใจสงสัย ไปจนถึงกิจวัตรยามเย็นที่เริ่มดูเหมือนพิธีกรรมบางอย่าง ยิ่งเด็ก ๆ พยายามสาวหาความจริง บรรยากาศขำแห้ง ๆ แบบตลกร้ายก็ยิ่งเข้มขึ้น ความน่ากลัวไม่ได้มาจากเลือดอย่างเดียว แต่มาจากการที่ทั้งเมืองยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังต่อแถวซื้อความหวานเย็นเหมือนเดิม ราวกับยอมแลกความปลอดภัยกับความคุ้นเคย ลึก ๆ แล้วหนังพูดถึงความไว้ใจที่เรามอบให้กับคนแปลกหน้าเพียงเพราะเขามาพร้อมของที่เรารัก และพูดถึงวัยเด็กที่ต้องจบลงเมื่อเรารู้ว่าความใจดีบางแบบมีราคาแฝง การแสดงของ Millen ที่สลับโหมดอบอุ่นกับเยือกเย็นในเสี้ยววินาทีคือหัวใจของเรื่อง ขณะที่กลุ่มเด็กนำโดย Zeltzer ก็เล่นได้เป็นธรรมชาติเหมือนเพื่อนจริง ไม่ใช่ตัวละครในสูตร ถ้าชอบหนังสยองขวัญที่แสบ ๆ คัน ๆ ปนเสียงหัวเราะฝืดคอ เรื่องนี้คือรถไอศกรีมที่ควรลองโบกดูสักครั้ง แล้วจะรู้ว่าของเย็นที่สุดอาจทิ้งแผลร้อนที่สุดไว้