Julie & Julia

ทำความรู้จัก Julie & Julia

เสียงเนยเดือดในกระทะดังฉ่าก่อนกลิ่นหอมจะกลายเป็นกลิ่นไหม้ในอพาร์ตเมนต์แคบ ๆ ย่านควีนส์ หญิงสาวคนหนึ่งยืนจ้องซากออมเล็ตของตัวเองตอนตีห้า พร้อมกับนาฬิกาที่นับถอยหลังไปสู่เมนูที่สอง ที่สาม ไปจนถึงจานที่ห้าร้อยกว่า อีกฟากของเวลาเกือบห้าสิบปี ผู้หญิงอเมริกันร่างสูงเก้งก้างกำลังหลงทางในตลาดสดปารีส ท่ามกลางเสียงแม่ค้าภาษาฝรั่งเศสที่เธอฟังไม่ออกสักคำ หนังจับคนสองยุคมาชนกันด้วยสมมติฐาน what-if ง่าย ๆ ว่าถ้าชีวิตติดหล่มจะแก้ด้วยการทำอาหารฝรั่งเศสทั้งเล่มให้ครบในหนึ่งปีจะเป็นอย่างไร ความต่างของมันอยู่ตรงนี้ หนังอาหารทั่วไปขายความอร่อย แต่เรื่องนี้ขายความล้มเหลวในครัวเป็นเรื่องปกติ ศูนย์กลางฝั่งนิวยอร์กคือ Julie Powell ของ เอมี แอดัมส์ นักเขียนบทโทรศัพท์ที่รู้สึกว่าอายุสามสิบของตัวเองกำลังจมลงไปกับงานน่าเบื่อ เธอเลยลากสามีใจเย็นอย่าง Eric Powell ที่รับบทโดย Chris Messina มาเป็นหน่วยชิมและหน่วยเก็บกวาดโดยปริยาย ส่วนฝั่งปารีสคือ Julia Child ของ เมอรีล สตรีพ หญิงที่ไม่มีพื้นครัวมาก่อนแต่ดันตกหลุมรักวิธีแล่ปลาและสามีนักการทูตอย่าง Paul Child ของ สแตนลีย์ ทุชชี ที่มองภรรยาเหมือนสิ่งประดิษฐ์ชิ้นโปรด ความสัมพันธ์ทั้งสองคู่ไม่ได้หวานแบบหนังรัก แต่เป็นคู่ซ้อมรบในบ้าน คนหนึ่งก่อไฟ อีกคนคอยดับ แล้วยังมี Simone Beck กับ Louisette Bertholle เพื่อนร่วมเขียนตำราที่ทั้งผลักทั้งขัดจังหวะจูเลียในเวลาเดียวกัน พล็อตฟังดูเล่น ๆ แต่เดิมพันค่อย ๆ ขยับขึ้นโดยไม่รู้ตัว จากงานอดิเรกหลังเลิกงานของจูลีกลายเป็นบล็อกที่มีคนเข้ามาดูความพังรายวัน จากการเรียนทำอาหารสนุก ๆ ของจูเลียกลายเป็นการแบกตำราอาหารฝรั่งเศสเล่มหนาเพื่อพิสูจน์ว่าผู้หญิงอเมริกันก็สอนฝรั่งเศสทำครัวได้ ครัวจึงไม่ใช่ที่พักใจอีกต่อไป แต่เป็นสนามสอบที่วัตถุดิบมีวันหมดอายุ เวลามีจำกัด และความอดทนของคนข้าง ๆ ก็มีขีดจำกัดเช่นกัน ยิ่งทำเมนูยากอย่างล็อบสเตอร์หรือเป็ดยัดไส้พลาดติดกันหลายคืน ความเหนื่อยก็เริ่มซึมออกจากจอ จากเรื่องตลกเรื่องเนยกลายเป็นคำถามจริงจังว่าจะเอาไงต่อถ้าความฝันที่ยืมคนอื่นมาไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นทันที หนังไม่ได้ถามว่าคุณทำอาหารเก่งไหม แต่ถามว่าคุณจะอยู่กับโปรเจกต์งี่เง่าที่รักได้นานแค่ไหนโดยไม่ทิ้งกลางทาง จุดที่ทำให้เรื่องนี้แปลกกว่าหนังฟีลกู๊ดทั่วไปคือมันไม่โรแมนติไซซ์ความสำเร็จ มันสนใจวินัย ความหมกมุ่น และการยอมรับว่าบางวันสิ่งที่ได้มีแค่จานไหม้กับคำขอโทษคนข้างเตียง ใครที่เบื่อหนังรักที่คู่พระนางต้องเลิกกันแล้วกลับมาคืนดี เรื่องนี้ให้ดูความรักอีกแบบ คือรักในสิ่งที่ทำและรักคนที่ยอมทนดมกลิ่นครัวไปด้วยกัน ลองเปิดดูสักคืนวันธรรมดา แล้วอาจพบว่าความหิวที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่หิวข้าว แต่คือหิวชีวิตที่มีความหมายกว่านี้