The Girls from China

ทำความรู้จัก The Girls from China

ถ้าพลาดเพียงครั้งเดียว โจวอิง (Chow Ying) จะต้องเสียทุกอย่างที่เธอแบกมาจากปักกิ่ง ทั้งงานที่ยังไม่ได้เริ่ม ที่ซุกหัวนอนในบ้านของลุงผู้มั่งคั่ง และความเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเธอลืมตาอ้าปากได้ในฮ่องกงโดยไม่ต้องพึ่งใคร เธอไม่ได้มาเพื่อวิ่งตามแสงไฟ แต่มาตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับไปมือเปล่า โจวหง (周弘) เล่นบทนี้ด้วยจังหวะที่ทั้งใสและแข็งในเวลาเดียวกัน มองเผิน ๆ เหมือนสาวต่างถิ่นที่ยังไม่รู้ทาง แต่ลึกลงไปคือความอยากเอาชนะที่แรงกว่าความกลัว ความอยากมีชีวิตเป็นของตัวเองนี่แหละที่ผลักเธอออกจากเซฟโซนของบ้านลุง ไปสู่โลกการทำงานกลางคืนที่เงินดีกว่าที่คิดไว้มาก และเสี่ยงกว่าที่ใครเตือนไว้หลายเท่า ปมของเรื่องไม่ได้อยู่แค่การหางาน แต่คือคนที่เธอเจอระหว่างทาง อาฟง (Au Fung) สาวรุ่นพี่ที่เหมือนรู้ทุกซอกของเมืองและรับบทโดย เฉินเป่าเหลียน (陳寶蓮) คือทั้งเพื่อนและกระจกสะท้อนอนาคตที่อิงอาจกลายเป็น เคนต์ (Kent) หนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่ยื่นข้อเสนอราวกับทางลัด พูดจาดี ดูแลเก่ง แต่ทุกความใจดีมีราคาที่ต้องจ่าย ส่วน มาร์โก (Marco) คืออีกขั้วของอำนาจในโลกกลางคืน คนที่มองผู้หญิงเป็นสินค้าหมุนเวียน และยังมีตำรวจ (Policeman) คนหนึ่งที่โผล่มาในจังหวะที่เส้นระหว่างการช่วยเหลือกับการควบคุมเลือนรางที่สุด อิงจึงไม่ได้สู้แค่กับความจน แต่สู้กับคำถามว่าเธอจะยอมแลกอะไรบ้างเพื่อให้ได้อยู่ในเกมนี้ต่อ ฮ่องกงปี 1992 ในเรื่องนี้ไม่ใช่โปสการ์ดวิกตอเรียพีค แต่คือห้องเช่าอับ ๆ บาร์ที่ไฟไม่เคยดับสนิท บ้านเศรษฐีที่เงียบเกินไป และตรอกที่ข้อเสนอดี ๆ มักมาตอนดึก หนังจับบรรยากาศของเมืองคนย้ายถิ่นได้แม่นยำ ตรงที่ทุกคนพูดเรื่องเงินด้วยรอยยิ้ม แต่แอบวัดใจกันตลอดเวลา ความต่างของปักกิ่งกับฮ่องกงไม่ใช่แค่สำเนียง แต่คือจังหวะการใช้ชีวิตที่เร็วกว่า เปลี่ยวกว่า และเย้ายวนกว่า สมมติฐาน what-if ของเรื่องจึงคมกว่าหนังแนวเดียวกัน ถ้าผู้หญิงที่ดูไร้เดียงสาที่สุดกลับเป็นคนที่อ่านเกมขาดที่สุด เธอจะใช้เสน่ห์เป็นเกราะหรือเป็นกับดักกันแน่ ความเย้ายวนในเรื่องเลยไม่ใช่แค่ฉากวาบหวิว แต่คือสายตา การต่อรอง และการวางตัวในห้องที่ผู้ชายคิดว่าตัวเองคุมอยู่ โทนของหนังนิ่งกว่าที่ชื่อไทยหลอกไว้ ไม่ได้ขายแค่ความร้อนแรง แต่เล่าความสัมพันธ์เชิงอำนาจว่าใครต้องการใครมากกว่ากัน ความรัก ความใคร่ และผลประโยชน์ถูกวางทับกันจนแยกไม่ออก และทุกครั้งที่อิงยิ้มรับข้อเสนอ คนดูจะเดาไม่ออกว่าเธอไม่ทันคนหรือกำลังซื้อเวลา สิ่งที่ทำให้ บอกรักให้หายอยาก ต่างจากหนังอาร์ยุคนั้นคือมันไม่รีบถอด แต่รีบถาม ว่าสุดท้ายแล้วราคาของการไม่กลับบ้านมือเปล่าคือเท่าไร การแสดงของโจวหงกับเฉินเป่าเหลียนแบกน้ำหนักนี้ไว้ได้อยู่ เคมีของทั้งคู่ทั้งดึงดูดและระแวงในคราวเดียว ส่วน โอวรุ่ยเหว่ย (歐瑞偉) ในบทเคนต์ก็เติมความน่าไว้ใจแบบที่ไว้ใจไม่ได้เข้ามาพอดี ใครชอบหนังยุค 90 ที่พล็อตคมกว่าภาพ เรื่องนี้คือข้อสอบที่ท้าทายกว่าที่คิด