Confidential Assignment

ทำความรู้จัก Confidential Assignment

ฮยอนบิน รับบท Im Chul-ryung (อิมชอลรยอง) เจ้าหน้าที่พิเศษจากเกาหลีเหนือที่ไม่ได้ข้ามเส้นพรมแดนมาเพื่อเจรจาหรือสร้างภาพ เขาเป็นคนนิ่ง พูดน้อย ลงมือแม่น และมีวินัยแบบทหารที่ฝังอยู่ในกระดูก เบื้องหลังท่าทีเยือกเย็นนั้นคือแรงผลักดันส่วนตัวที่หนักกว่าคำสั่ง เพราะภารกิจครั้งนี้ผูกกับความรับผิดชอบและการล้างแค้นที่เขาปล่อยผ่านไม่ได้ ประกบกับเขาคือ ยูแฮจิน ในบท Kang Jin-tae (คังจินแท) ตำรวจสายสืบเกาหลีใต้ที่ใช้ชีวิตติดดิน เช้าออกไปทำคดีเล็กๆ เย็นกลับมากินข้าวกับครอบครัว มีภรรยาที่ต้องเกรงใจ มีลูกสาวที่ต้องดูแล และมีหนี้ชีวิตที่ต้องประคองให้รอดเดือนชนเดือน สองคนนี้ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยนอกจากเครื่องแบบตำรวจ และความต่างนั้นคือเชื้อเพลิงของทั้งเรื่อง what-if ของพล็อตตั้งไว้คมๆ ว่าถ้าเกาหลีเหนือต้องส่งคนที่ดีที่สุดของตัวเองมาทำงานลับในโซล โดยไม่มีอำนาจจับกุมอย่างเป็นทางการ และต้องพึ่งตำรวจเจ้าถิ่นที่เจ้านายสั่งมาว่าให้ประกบมากกว่าช่วย จะเกิดอะไรขึ้น คำตอบคือความร่วมมือแบบจำใจที่ต่างฝ่ายต่างซ่อนไพ่ไว้ในมือ เมื่อ Cha Ki-sung (ชากีซอง) ตัวอันตรายจากฝั่งเหนือที่รับบทโดย คิมจูฮยอก หอบแผ่นเพลตปลอมเงิน เงินทุน และทีมติดอาวุธข้ามลงมาเคลื่อนไหวในเกาหลีใต้ ฝั่งเหนือต้องการเก็บกวาดความผิดพลาดของตัวเองแบบเงียบๆ ส่วนฝั่งใต้ก็ยอมไม่ได้ที่จะให้หน่วยต่างชาติมาไล่ยิงกันกลางเมือง ทางการเลยจับทั้งคู่มัดรวมกันในภารกิจเดียว โดยมีคำสั่งลับหลังว่า งานจบเมื่อไรให้รีบตัดความสัมพันธ์ทันที โลกของหนังคือโซลในเวลากลางวันที่ดูเป็นปกติ แต่ข้างใต้เต็มไปด้วยการสะกดรอย การดักฟัง และการไล่ล่าข้ามย่าน โกดังร้างแถบชานเมือง ตลาดสดที่คนพลุกพล่าน แฟลตตำรวจเก่าๆ กลายเป็นสนามประลองของคนสองระบบที่ถูกฝึกมาคนละแบบ ฝั่งหนึ่งเชื่อในคำสั่ง หน้าที่ และการเสียสละ อีกฝั่งเชื่อในไหวพริบ การต่อรอง และการเอาตัวรอดเฉพาะหน้า ความต่างไม่ได้อยู่แค่ในฉากแอ็กชัน แต่อยู่ในบ้านของคังจินแทด้วย ที่ต้องซ่อนแขกเหนือไว้ใต้หลังคาเดียวกันกับ Park So-yeon ภรรยาจอมบงการ Park Myung-ho น้องเขยสายซื่อ และ Park Min-young (พัคมินยอง) น้องสะใภ้ช่างจ้อที่รับบทโดย ยุนอา ซึ่งเข้ามาปั่นบรรยากาศให้บ้านที่เคยเงียบกลายเป็นศูนย์บัญชาการจำเป็นแบบฮาๆ ใต้ฉากบู๊ที่แน่น ดิบ และใช้ร่างกายเข้าปะทะจริง หนังพูดเรื่องความไว้ใจของคนที่ถูกสอนมาให้ระแวงกัน โทนของมันจึงไม่ใช่สายลับเครียดจัด แต่เป็นแอ็กชันปนกวนที่ปล่อยให้คาแรกเตอร์กัดกันไปเรื่อยๆ คนนึงขยับทีคิดเป็นยุทธการ อีกคนขยับทีคิดถึงค่าล่วงเวลา ความปลอดภัยของพยาน และข้าวเย็นที่บ้าน ความสนุกอยู่ตรงจังหวะที่ไม่ลงรอยกันนี้ ทั้งการขับรถไล่ล่า การปลอมตัว และการแอบหักหลังกันเล็กๆ ในทีมเดียวกัน นี่คือหนังคู่หูต่างขั้วที่ไม่ได้ขายแค่หมัดกับปืน แต่ขายระยะห่างระหว่างสองประเทศที่หดเหลือแค่เบาะรถคันเดียวกัน ใครชอบงานบู๊ที่มีชั้นเชิงการเมืองเบาๆ เคมีนักแสดงแน่นๆ และมุกที่มาจากความต่างของวัฒนธรรม เรื่องนี้คือส่วนผสมที่ลงตัวแบบไม่ต้องพยายามยัดเยียด